İş Hukuku

İş hukuku, işçi ve işveren arasındaki ilişkilerle ilgilidir. İş Hukuku, işgören ve işveren arasındaki her iki tarafın birbirleri için hak ve görevleri başta olmak üzere, ilişkileri ve işyeri ile ilgili tüm hükümleri düzenler.

İş Hukuku ile ilgili anlaşmazlıklarda Asliye Hukuk Mahkemeleri ya da İş Mahkemeleri görevlendirilir. İşçi ve işveren arasındaki ilişki, yasalara uygun bir işyerinde, işçinin iş sözleşmesini imzaladığı anda başlar. İşçi ve işveren ilişkisinin yanı sıra bu ilişkiye dahil olan Çalışma Bakanlığı SGK, İş ve İşçi Bulma Kurumu, sendika, dernek, meslek odası gibi topluluklarla yaşanan ilişkiler de iş hukuku çalışma alanında değerlendirilir.

Çalışanlar iş hukukunda bağımlı ve bağımsız olarak çalışanlar diye iki ana kategoriye ayrılır. Bağımlı çalışanlar, işyeri ile sürekli iş sözleşmesi yapan ve esas olarak sözleşme yaptığı işyeri için çalışanlardır. İş Hukuku bağımlı çalışanlarla işverenler arasındaki ilişkiyi düzenler. Bağımlı çalışan statüsündeki devlet memurları ise Devlet Memurları Kanunu’na tabi çalışırlar.

Deniz ve hava taşıma işleri, ev hizmetleri, el sanatları, 50’den az işçi çalışan tarım ve orman faaliyetlerinde bulunan işyerleri, çıraklar, sporcular ve rehabilitasyon kapsamında çalışanlar iş hukuku kapsamında değerlendirilmez.

İş hukuku, bireysel ve toplu olmak üzere kapsam bakımından ikiye ayrılır. Küçük işletmelerde hizmet akdinin imzalanmasıyla başlayan işçi – işveren ilişkisini bireysel iş hukuku düzenler. Ücret, hizmet akdi, çalışma koşulları, ikramiye ve ek ücret, komisyon, sosyal haklar, işten ayrılma, tazminat ve benzeri konular bireysel iş hukukunun konuları arasındadır.

Büyük işletmelerde işçi, işveren tarafından topluluklar halinde temsil edildiği iş yerlerinde ise işçi – işveren ilişkisini düzenleyen toplu iş hukukudur. Başta sendika kurma ve sendikaya üyelik olmak üzere toplu sözleşme, sendikanın feshedilmesi, tüm sendikal haklar toplu iş hukukunun kapsamındadır.

Herkesi Haberdar Et

İletişim Kur

Bize Ulaş