Bankacılık Hukuku

Bankacılık Hukuku; Banka ismi ile bilinen ticari ve finansal kurumun kurulması ile bu kurumun faaliyetlerini düzenler. Bu hukuk alanı; Bankanın kuruluşu, şubeler açmasını, faaliyete geçmesini, faaliyet konularını, bankanın denetlenmesini ve bu denetimler sonucu faaliyetlerinin sona erdirilmesini kapsar.

Bankacılık Kanunu’nun kaynakları arasında Sermaye Piyasası Kanunu, T.C. Merkez Bankası Kanunu, Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkındaki Kanun, Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkındaki Kanun, Kara Paranın Aklanmasının Önlenmesine Dair Kanun, Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun, Medeni Kanun, Borçlar Kanunu, Ticaret Kanunu, İcra ve İflas Kanunu yer alır.

Bankacılık Kanununun 2’nci maddesinde “bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümler uygulanır” denilerek, yukarıda bahsedilen diğer kanunların uygulanmasına yönlendirme yapılır.

Bankacılık ve finans alanında rastlanan dava konuları şöyle sıralanabilir:

İpotek ve teminatlı işlemlerden doğan davalar, Kredi sözleşmelerinden doğan davalar, Leasing ve faktöring sözleşmelerinden doğan davalar, İpotek ve teminatlarının düzenlenmesi Finansal kiralama ve faktoring işlemleri, Kredi sözleşmelerinin denetlenmesi ve düzenlenmesi, Bankalar Birliği ve Bankacılık Denetleme Kurulu ve TMSF ile ilgili hukuksal işlemler, Sermaye piyasası uygulamaları, Şirket finansmanı denetimi.

Herkesi Haberdar Et

İletişim Kur

Bize Ulaş